شاید تعجب کنید که معلم فیزیک مشق انشاء بده. ولی من از دانش آموزانم خواستم تا بنویسند و نتیجه جالبی هم بدست آمد. موضوع این بود: از دانش آموزان سال دوم خواستم فکر کنند که به یک طریقی ( مثلا پری مهربون آنها را جادو کرده) توانایی اندازه گیری همه چیز را بدون استفاده از هیچ ابزاری پیدا کرده اند. یعنی به اشیاء که نگاه می کنند، جرم و دما یا طول و سرعت و... آنها را ناخودآگاه می فهمند. حالا چه اتفاقاتی برای آنها می تواند بیافتد؟

خوب، بعضی از دانش آموزان از ورود اینهمه عدد و رقم به کله شان ترسیده بودند. تعدادشان هم نسبت به کل زیاد بود. تعدادی رفته بودند توی آشپزخانه و به مادر در اندازه گیری کمک کرده و یا خودشان آشپزی کرده بودند. چند نفری دنبال استفاده های جالب بودند و از داشتن این توانایی کیف کرده بودند. به هر حال برای من آنچه نوشته بودند، خیلی جالب بود.

قراره باهم راهی برای بررسی دقیق آنها و رتبه بندیشان پیدا کنیم.

اگر دوستای خوبم انشاء هایشان را تایپ بکنند و برام بفرستند، قسمتهایی از آنها را توی وبلاگ بگذاریم، عالی میشه.

پنجشنبه هم قراره اندازه پا را بگیریم ببینیم پای چپ با راست چقدر فرق داره.

تینا خانوم گل هم نگران نباشه، دو بار که تمرین بکنی سرعت عملت از همه بیشتر میشه.

موفق باشید.